Dag 35 van Bourges----- naar Charost... 29km...... totaal 910km.

Vanochtend om 7.00 u . Wakker. Nog even blijven liggen, gewassen en opgeruimd en de rugzak ingepakt. Daarna wachten tot het 8.00u zou worden.

Naar de eetzaal, een grote zaal met lange tafels en daar bovenop zeker 50 stoelen.

Ergens tussen de stoelen stond een mandje stokbrood een schaaltje met boter en een schaaltje met jam, een servet, een mes en géén bord. “Mijn plaats”!!

Ik was vannacht de enige slaper en ook de enige ontbijt gebruiker hier. Toen ik het stokbrood pakte was het nog warm. Maar niet alleen warm, maar ook hard, keihard!

Ze hebben het kennelijk opgepiept en te lang in de oven laten staan, zodat het helemaal hard gebakken door en door was. Het was geen stokbrood meer maar stokbeschuit.

Het was nog harder dan die Haust toast van 1cm. dikte die je hier kopen kunt.

Aan het einde van de zaal stond een drankmachine waar koffie, thee en chocolade melk uit moest kunnen komen. Ik drukte op de koffie toets. Echter er kwam een mengsel van al de net genoemde drankjes uit.
Werkelijk niet te drinken. Getver….
Wat had ik een spijt als haren op mijn wangen (daar zit momenteel meer dan op mijn hoofd).

Ik had beter gelijk kunnen vertrekken vanochtend.

Zo'n slecht ontbijt heb ik  nog niet gehad in Frankrijk.

Lysanne mocht je hier ook ooit overnachten, je bent gewaarschuwd. Ik heb een stukje gegeten en ben toen vertrokken. Ik had 1.5 uur nodig om Bourges uit te komen.

Als maar omhoog.

Onderweg nog even bij de Carrefour naar binnen gegaan om mijn lunch te kopen. Vers stokbrood, lekker beleg, melk en een paar sinaasappels, zodat ik in ieder geval een lekkere lunch zou hebben.

Ondertussen krijg ik een sms’je van Paula: “Ga jij bij die patisserie even jezelf lekker verwennen?” Kennelijk zat zij juist op dat moment naar Endomondo te kijken. Zo ook toen ik bij de Supermarkt was, zie de foto’s die zij maakte van de pc., terwijl ik daar was. Die blauwe stip die je op de foto ziet, moet ik voorstellen!!

Ik ben vertrokken met mijn korte mouwen shirt, maar al snel heb ik dat verwisseld voor mijn mouwloze shirt, want het was behoorlijk mooi weer. Ik denk zeker een graad of 15C. Hup... smeren maar weer met de zonnebrand. Overigens mijn hiel is nagenoeg als vanouds.

De route liep in het begin uitsluitend over asfaltwegen door kleine dorpjes zoals La Chapelle Saint Ursin en Morthomiers en Villeneuve sur Cher.

Bij de laatste plaats ging het een stuk door het bos maar dat was redelijk droog. Soms waren er nog plekken waar water stond, maar dat was meer om je te laten realiseren dat het verder aardig droog was.

Je kon wel heel goed zien aan de zandbodem dat er forse hoeveelheden water doorheen gestroomd zijn.

Toen ik bij dit stadje over de brug over de rivier de Cher liep, zag ik aan de overkant langs het water een prachtige picknickplek om mijn lunch te gebruiken in een nog steeds heerlijk schijnend zonnetje.

 Ik heb er van genoten. Wat een heerlijke dag was dit. Op zo'n dag is het eigenlijk geen kunst om Pelgrim te zijn...... daarom geniet ik vandaag dubbel.

Het ontbijt heb ik maar gauw vergeten. Even later toen ik weer op de D16 de route vervolgde zag ik ineens een stuk tak op de weg liggen. Toen ik dichter bij kwam bleek dat een soort marter te zijn. Zijn snuit was tot zijn ogen plat gereden. Hij was verder nog helemaal gaaf maar wel dood.

Ik heb het dode dier in de berm gerold.

Bij aankomst in Charost was de “Mairie”( gemeentehuis) dicht terwijl er op de deur stond gesloten van 12.00 u tot 15.00 u en het was 15.15 u.

Ik snapte er niets van. Dan maar naar de school waarboven op de eerste verdieping de pelgrims kunnen overnachten. Maar de sleutel hiervan moet volgens mijn routeboek toch echt bij de “Mairie” gehaald worden. Gelukkig staat er op de voordeur van de school een briefje met diverse telefoonnummers. Ik krijg 3x een antwoordapparaat en de 4e neemt op.

De man belooft om binnen 5 minuten bij de school te zijn. Hij maakt voor mij de deur open (de school is volledig verlaten) en laat mij het pelgrimsonderkomen zien. 4 slaapplaatsen, een douche, wc en een keuken met 2 kookplaatjes magnetron, potten en pannen, bestek en servies.

Koelkast met boter en jams en flessen water.

Ook zijn er allerlei soorten magnetron maaltijden en toetjes. Alles is wederom geprijsd. Wat je gebruikt betaal je en als je weggaat trek je de deur achter je dicht.

Als ik later, na het douchen naar het dorpscentrum loop om wat inkopen te doen blijkt alles gesloten te zijn om 16.30 u. Navraag leert: “Het is zaterdag!!”
Dat is de 2e keer dat mij dat overkomt!!

Ik eet dus van de opvang Poulet Basquaise. Voortreffelijk.

Ik loop morgen naar Neuvy - Pailloux 26km,
en  slaap dan bij particuliere pelgrimsopvang inclusief diner en ontbijt. 

Allen hartelijk dank maar weer voor alle fijne en opbeurende raecties.